Odmiany

Diament

Późniejszy termin kłoszenia i dobra zimotrwałość

  • Odmiana tetraploidalna.
  • Rośliny o pośrednim pokroju i późniejszym terminie kłoszenia.
  • Nadaje się do użytkowania kośno-polowego (łąki, użytki rolne) i pastwiskowego.
  • Odmiana charakteryzuje się wysokim plonem zielonej i suchej masy, dobrym odrostem wiosennym oraz w poszczególnych pokosach.
  • Rośliny mało podatne na wyleganie, o dobrej zimotrwałości i wysokich parametrach jakościowych.
  • Dobrze toleruje wysokie nawożenie mineralne.
  • Zadowalający plon nasion.

 

Zalecenia agrotechniczne

Uprawa na paszę

  • Wymagania glebowe – najlepszym stanowiskiem są rośliny okopowe na oborniku, rzepak i rośliny strączkowe. Może być uprawiana po zbożach, jeżeli były zasiane na dobrze nawożonych stanowiskach.
  • Nawożenie – uzależnione jest od zasobności gleby. Wymaga pełnego nawożenia mineralnego. Nie znosi gleb zakwaszonych o niskim pH. Nawożenie fosforowo-potasowe należy zastosować przed siewem w ilości 100-120 kg/ha P2O5 i 120-160 kg/ha K2O oraz w każdym roku użytkowania, jesienią po zbiorach. Nawożenie azotowe – przed siewem 40 kg/ha N, w latach użytkowania – wczesną wiosną przed ruszeniem wegetacji roślin i po każdym pokosie lub wypasie po 60-80 kg/ha N w formie saletry.
  • Termin i ilość wysiewu – przy uprawie życicy trwałej może być dowolny, ale zaleca się dwa terminy: siew wiosenny od 15 kwietnia do początku czerwca lub siew letni od 15 lipca do końca sierpnia. Najlepsze wyniki daje siew czysty w ilości 30-35 kg/ha nasion. W wypadku uprawy razem z koniczyną na paszę należy wysiać ok. 70% życicy i 30% koniczyny.
  • Do zbioru pierwszego pokosu należy przystąpić w początku kłoszenia tj. III dekada maja, zbiór następnych pokosów odbywa się co 5 tygodni. Po zbiorze ostatniego pokosu plantacje można przeznaczyć na pastwisko do późnej jesieni. Zarówno masa zielona, jak i siano odznaczają się wysoką wartością pokarmową.

Uprawa na nasiona

  • Stanowisko – najlepszym stanowiskiem pod plantację nasienną jest dobrze odchwaszczone i wynawożone obornikiem stanowisko po okopowych, wolne od perzu. Dobrymi przedplonami są rośliny motylkowe (drobnonasienne i strączkowe) oraz rzepak. Stanowiska po zbożach są mniej odpowiednie, ze względu na trudności w usuwaniu samosiewów zbóż.
  • Plantacji nie wolno zakładać na polu, na którym w ostatnich trzech latach uprawiano trawy.
  • Nawożenie – uzależnione jest od zasobności gleby.  Nawożenie fosforowo-potasowe należy zastosować przed siewem w ilości 100-120 kg/ha P2O5 i 120-160 kg/ha K2O oraz w każdym roku użytkowania. Nawożenie azotowe: przed siewem 40 kg/ha N, oraz wiosną przed ruszeniem wegetacji 40-60 kg/ha N.
  • Termin i ilość wysiewu – jeżeli plantacje zakładamy wiosną, to najczęściej wysiewamy życicę trwałą w siewie z rośliną towarzyszącą (zwykle jest nią jęczmień w ilości 70-90 kg/ha). Jeżeli stosuje się siew czysty życicy, to optymalny termin siewu przypada na przełom sierpnia i września. Wtedy nie traci się roku do przygotowania plantacji do plonowania nasiennego. Optymalna ilość wysiewu dla odmian tetraploidalnych wynosi 10 -12 kg/ha w rozstawie rzędów 25- 30 cm.
  • Pielęgnacja – w razie wystąpienia zachwaszczenia plantację można opryskiwać, zgodnie z zaleceniami IOR oraz zgodnie z instrukcją stosowania środka.
  • Zbiór – przeprowadza się dwufazowo: w fazie dojrzałości woskowej (brunatna barwa kwiatostanów i dokłosia) i koszenie na pokosy. Omłot pokosów należy wykonać po 3-5 dniach od skoszenia kombajnem zbożowym. Nasiona po wymłóceniu i wstępnym oczyszczeniu należy dosuszyć.